Ova aplikacija je izrađena u okviru projekta „Nоvе infоrmаciоnе tеhnоlоgiје i turistički prоizvоdi zа prеkоgrаnični rаzvој turizmа”
Referentni broj: 2007CB16IPO006-2011-2 – 160

romans bg nature taste misc movies

 Putevima Rimljana

 Prirodne lepote

Ukusi zapadnog Balkana

Ostale znamenitosti

Filmovi

Pećina Magura se nalazi u severozapadnom delu Bugarske, na oko 180 km od Sofije, i 17 km od grada Belogradčika, 1,5 km od sela Rabiše i 35 km jugozapadno od grada Vidina. Pećina je jako posećena, i proglašena je turističkim mestom u 1960. god.; ukupna površina je 83 hektara i nalazi se u selu Rabiša, opština Belogradčik, Vidinski region.

Pećina je uklesana u krečnjaku brda Rabiša (461 metar nadmorske visine). To je jedna od najvećih pećina u Bugarskoj - ukupna dužina postojećih galerija je oko 2.500 metara. Sastoji se od glavne galerije, koja ide ka severozapadu-jugoistoku i tri bočne grane. Hodnici su ogromni – a dužina je 200 metara, širina više od 50 metara, i visina preko 20 metara.

U uzdužnom delu pećine su otkrivena dva nivoa, na kojima je na mnogim mestima očuvan rečni šlјunak zacementiran karbonatom. Tlo je na dva sprata i obeležilo je etape graviranja podzemne reke koja je stvorila pećinu. Šlјunak je od stena koje čine jezgro Belogradčik nabora i radikalno se razlikuje od krečnjaka u kojem je pećina stvorena.

Brdo Rabiša, u kojem se formirala pećina, predstavlјa malu vulkansku stenu – ostatak je mezozoičnog omotača Belogradčik nabora. Nagnuto je prema severu-severozapadu i prostire se 95-115°. U ovoj vulkanskoj steni najrasprostranjeniji je visoko ogolјeni urgonski krečnjak koji čini srednji i gornji deo južne padine i celinu severne padine brda Rabiša. Tri sistema velikih pukotina su služili kao glavna mesta pristupa vodenih kanala u razvoju procesa kraške formacije u krečnjaku.

Tri faze u razvoju pećine Magura se potvrđuju svojim asimetričnim planom. Njegove bočne  sobe i hodnici su razvijeni u jugozapadnom delu brda Rabiša, gde je prodrla voda koja je stvorila pećinu.

Pretpostavlјamo da je formiranje pećine Magura počela pre oko 15 miliona godina. Magura je tipičan primer jedne pećine alogeničnog tipa kraša.

Pećina ima nekoliko ulaza; najveći je visok 2,80 m a širok 6 m, i nalazi se u južnoj padini brda. Izlaz iz pećine vodi do jezera Rabiša - jedinog tektonskog jezera u zemlјi sa dubinom i do 40 metara.

Sastoji se od glavne galerije, koja se prostire prema jugoistočnoj - severozapadnoj strani i tri grane sa leve strane. Glavni hale su: galerija sa slikama, Dvorana Trijumfa, Galerija slepih miševa, Dvorana stalaktita, Pali bor, Svečana Dvorana, Dvorana prestola, i Dvorana topole.

Neke od soba su kolosalne, a najveća od njih je Dvorana Trijumfa, 128 metara dugačka, 58 metara široka, 28 metara visoka i ukupne površine 5,720 kvadratnih metara.

Fantastično podzemlјe sa figurama od stalaktita, stalagmita i stalaktona nadmašuje čak i najveću lјudsku maštu. U pećini Magura se nalazi najveći stalagmit u Bugarskoj - Pali bor, sa visinom od preko 11 metara i širinom osnovi od 6 metara. Drugi prirodni ukrasi su gejzeritna jezerca i šupljine u zemlji, pećinski biseri i pećinsko mleko (meka kredasta koloidna masa, koja se kasnije stvrdne).Arheološka iskopavanja koja su u 1927. god. započeli naučnici Lazar Filkov i Berni Bončev nastavila su se do 1996. Prvi tragovi lјudskog života u pećini datiraju od pre 12 hilјada godina, ali nisu svi kulturni slojevi još uvek istraženi. kod ispitivanih slojeva razlikujemo nekoliko slojevitih naselјa sa ostacima kuća, kamina, peći, alata od kamena i kosti, grnčariju. Našli smo 40 lobanja pećinskog medveda.
U periodu od 1. - 4. veka, kada je područje bilo deo Rimskog carstva, pećina je verovatno korišćena za noćenje robova i pretpostavlja se da su prinošene žrtve. To se potvrđuje onim što je nađeno u udubljenju u zidu u jednoj od hala - skelet ženske glave, na čijim rukama su bile zlatne narukvice u obliku dve zmije, od kojih svaka grize svoj rep.Biseri pećine su jedinstveni slike na steni pune izmeta slepih miševa. Oni su višeslojni i iz različitih epoha - Epipaleolita, neolita, eneolita, početka bronzanog doba.

Galerija sa jedinstvenim praistorijskim slikama na steni je u levoj grani pećine, na 200 metara od ulaza. U ovom delu konstantna temperatura viša za 1 stepen od temperature u ostalim galerijama, gde je 13 stepeni. Ovde ima kolonija slepih miševa, a pod je prekriven izmetom slepih miševa

Primitivni lјudi koji su nastanjivali pećinu, su na zidovima napravili 700 slika sa verskim scenama i scenama lova, od kojih su najstariji 7.000 godina. Crteži su napravlјeni u različitim periodima i drevni ljudi su dodavali nove slike ranijim scenama, na mestima gde nije bilo prostora. Veći deo slika je iz matrijarhata i žene su vidljivo veće a muškarci su šematski slikani sa rešetkama. U Sunčanoj sobi sa velikom preciznošću je naslikan solarni kalendar iz kasnog eneolita sa dodacima u ranom bronzanom dobu. Kalendar sadrži opšte specifikacije za 366 dana (što je godinu dana po gregorijanskom kalendaru). On beleži zimski i letnji solsticij, prolećne ravnodnevnice kao i letnje i drugo.

Crteži postavlјaju pitanja koja još uvek nisu dobili definitivan odgovor. Na stenovitom obronku naslikano je nekoliko tela kruškastog oblika, sa veoma dugim rukama, dugim vratom i glave u obliku dijamanta. U gornjem delu se nalazi kuglasto telo, nalik na neki leteći objekat ili zvezdu. Ovi crteži su iz kasnije faze, jer su prikazani na lovačkoj sceni čoveka sa lukom koji juri jelena. Značenje slike na stenama se može dešifrovati; s obzirom da je poznato da su primitivni lјudi slikali stvari koje su zaista postojale. Jedna od najhrabrijih, ali i najtežih stvari da bi dokazali je hipoteza da se pećinskim ljudima koji su slikali izuzetna bića nešto desilo i da su oni to odrazili na kamenu. Možda su se sastali sa vanzemalјcima iz svemira, koje su zatim obožili. Zagovornici ove hipoteze objašnjavaju da crtež pravi jasnu razliku između zemalјskog i nebeskog, između onoga što je vidlјivo i nevidlјivo, i da je jasno je da su ova stvorenja povezana sa nebom.
Među ovim slikama je veoma zanimlјiva grupa od nekoliko međusobno povezanih scena. Na prvoj slici je par, muškarac i žena plešu u tipičnim pozama - žena je veća sa podignutim rukama iznad glave, a čovek je šematski i manji. Zanimlјivo je da je između ove i sledeće scene, u nivou glava naslikana pečurka, a u sledećoj sceni, čovek je već u erotskom položaju i iznad njegove glave i glave njegove supruge se nalazi oreol. Najverovatnije tumačenje je da su primitivni ljudi koristili pečurku sa psihotropskim efektima zbog čega su onda pali u trans.

Slike imaju analogiju sa poznatim praistorijskim kulturnim centrima u Italiji, na Iberijskom poluostrvu i Aziji. Nema sumnje da one pripadaju mediteranskom okruženju praistorijske umetnosti. Neke od slika su veoma složene kompozicije i nagoveštavaju raznovrsnost ideja sveta koji je bogat formama i ideologijama, mitologijom i intelegencijom. Murali u pećini "Magura" određuju prirodu svetilišta tokom dugog vremenskog perioda - od neolita do gvozdenog doba.

U jednoj od hala pećine se proizvodi jedino bugarsko prirodno penušavo vino koje se proizvodi prema klasičnoj francuskoj metodi zvanoj šampanoaz i sazreva u prirodnim uslovima identičnim onima pod kojima sazreva francuski šampanjac.

Svaka boca se ručno izrađuje. Vino sazreva u flašama 3 godine u pećini Magura, u prirodnim klimatskim uslovima gde je konstantna temperatura 12 stepeni.